Op Veerles blog gevonden: zeer interessant dubbelinterview met Benjamin Verdonck en Thomas Hirschhorn.
—> Als kijker moet je vaak zappen tussen uiteenlopende beelden en teksten uit de reclamewereld, de populaire cultuur, de pornografie, de filosofie, de kunstgeschiedenis. Hirschhorn verwijst naar de techniek van de collage: ‘Het samenbrengen van zaken die ogenschijnlijk niets met elkaar te maken hebben, is het basisprincipe van mijn hele werk. In die brutale confrontatie schuilt volgens mij het politieke.’
<—> hier kan ik ook een link leggen met mijn eigen werk: dit bestaat vooral uit installaties van gevonden materialen en collages op de muur. Gevonden voorwerpen waaraan andere mensen voorbij zouden lopen maar waar ik wel een grote waarde aan hecht. Omdat ik ze wil confronteren met de rest van mijn werk, tegenover elkaar wil plaatsen, laten in elkaar vloeien of juist wil laten vloeken. Vreemde elementen die er op een esthetische manier toch in thuishoren. Dat ‘plaatsen van de dingen’ is ook een soort van confronteren.
Ook hier gold het principe van de collage: Hirschhorn bracht werelden samen die niet samen hoorden. Was het water tussen Duchamp en de Parijse banlieu niet te diep? Hirschhorn vindt van niet. ‘Ik wilde vorm geven aan het idee dat een kunstwerk geen uitleg nodig heeft. Dat het niet enkel commerciële of patrimoniale waarde heeft, maar ook een intrinsieke kracht, een eigen energie. Door excessief vorm te geven aan mijn liefde voor deze kunstenaars, hoopte ik dat ze ook anderen zou besmetten.’
‘Ik ben mij er altijd van bewust geweest dat zowel de materialen waarmee ik werk als de plekken waar ik mijn werk toon, van het allergrootste belang zijn. Net als Joseph Beuys wil ik me niet beperken tot musea of kunstgaleries, maar ook daarbuiten aanwezig zijn. Zowel die plekken waar men kunst vertoont als die waar dat doorgaans niet gebeurt, maken toch deel uit van de maatschappelijke werkelijkheid?’
IK MAAK GEEN POLITIEKE KUNST, IK MAAK KUNST OP EE POLITIEKE MANIER
Tartuffe is een schijnheilige bedrieger. Hij is te gast bij een familie en gaat daar te werk als een gluiperige bulldozer waarbij hij de ganse familie ruïneert. Orgon – vader des huizes – laat zich meeslepen door Tartuffes leugens en geestelijk gedrag en schenkt hem zijn dochters hand. Met daarbovenop zijn nalatenschap. Maar Tartuffe vindt dit nog niet voldoende en eigent zich Orgon’s vrouw, Elmire, ook toe.
(tip van twee vrienden)
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]
[Flash 10 is required to watch video]